ای تو لنگر گاه تسکین دلم
ای مطلع شرق تغزل چشمهایت خورشید ها سرمی زنند از پیش پایت ای عطر تو از آسمان نیلوفری تر پیچیده در هرم نفسهایم ، هوایت نفسمی مامان ، دوست ترت دارم از هرچه هست / ای تو به من از خود من خویش تر . لحظه های آغاز نفسهایت نزدیک می شود ، و فصل نوی زندگیم را به یادم می آورد مادر بودن با تو معنا پیدا کرد ، دوست تر از آنکه بگویم چقدر بیشتر از بیشتر از بیشتر ...
نویسنده :
مامان زهرا
15:29



