ای تو لنگر گاه تسکین دلم

ای مطلع شرق تغزل چشمهایت

خورشید ها سرمی زنند از پیش پایت

ای عطر تو از آسمان نیلوفری تر

پیچیده در هرم نفسهایم ، هوایت

نفسمی مامان ، دوست ترت دارم از هرچه هست / ای تو به من از خود من خویش تر . 

لحظه های آغاز نفسهایت نزدیک می شود ، و فصل نوی زندگیم را به یادم می آورد

مادر بودن

با تو معنا پیدا کرد ،  

دوست تر از آنکه بگویم چقدر

بیشتر از بیشتر از بیشتر